بعد از یک ماه کار فشرده و از هفت صبح تا ده شب کار کردن خسته شده بودم  و این روزها از فشار کارها خودم را راحت کرده‌ام و بیشتر وقتم را به استراحت، خواندن رمان و فکر کردن می گذرانم. عطای همه را به لقایشان بخشیدم و کنج عافیت را بر همه چیز ترجیح دادم. در بر همین پاشنه خواهد چرخید تا زمانی که باز از وضعیت موجود احساس ملالت کنم و یا انگیزه‌ای برای فعالیت بیشتر.